[vc_row][vc_column][vc_column_text]
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΝΑΠΝΟΗΣ
Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να υποστεί βλάβη από ανεπάρκεια οξυγόνου στον αέρα καθώς από την έκθεση σε επικίνδυνες ουσίες.
Μια ανεπάρκεια οξυγόνου μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στα εγκεφαλικά κύτταρα ακόμη και θάνατο. Εάν το σώμα απορροφήσει επικίνδυνες ουσίες και σύμφωνα με τον τρόπο οι ουσίες αυτές αντιδρούν , μπορεί να προκαλέσουν πνευμονικές ασθένειες, οξεία ή χρόνια δηλητηρίαση, βλάβη ακτινοβολίας, διαφορετικούς τύπους όγκων ή άλλες βλάβες (π.χ. αλλεργίες). Το μέγεθος της ζημιάς εξαρτάται από τη συγκέντρωση και τη διάρκεια της επίδρασης των επικίνδυνων ουσιών στην υγεία του ατόμου, πώς εισήλθε στο σώμα του (για παράδειγμα αν εγκατασταθεί στους πνεύμονες ή αν απορροφηθεί μέσω του αίματος), απο την κούραση που προκαλείται από την εργασία που εκτελείται,από την συχνότητα και τον όγκο της αναπνοής ή ακόμα και απο τη φυσική κατάσταση του ανθρώπου.
Aναπνευστική μέσο προστασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποφύγετε αυτά τα προβλήματα. Πριν γίνει η χρήση του μέσου πρέπει να γίνει ,με το καλύτερο δυνατό τρόπο και χρησιμοποιώντας μηχανικές τεχνικές και τα πιο σύγχρονα μέσα, περιορισμός των επικύνδινων ουσιών του περιβάλλοντος. Όπως και να έχει έαν δεν είναι δυνατόν να περιοριστούν τα στοιχεία αυτά , θα πρέπει να γίνει επιλογή του κατάλληλου μέσου APVR για κάθε ειδικό σκοπό καθώς και να είμαστε σίγουροι ότι το μέσο χρησιμοποείται, συντηρείται και αποθηκεύεται σωστά. Η επιλογή του σωστού μέσου είναι το σημαντικότερο στάδιο για την προστασία μας που πρέπει παράλληλα ειναι συμβατό με τις απαραίτητες ευρωπαικές οδηγίες. Χρήση λάθος μέσου μπορεί να είναι πολύ επικυνδινή και είναι πολύ σημαντικό οι τελικοί χρήστες να είναι κατάλληλα ενημερωμένοι και αν είναι δυνατόν να τους έχουν γίνει ιατρικές εξετάσεις. Η λειτουργία του μέσου προστασίας αναπνοής έγκυται στο να φιλτράρει το μολυσμένο αέρα του περιβάλλοντος ή στο να παρέχει καθαρό άερα απο εναλλακτική πηγή. Ο αέρας αυτός φθάνει τελικά στο χρήστη μέσω μιας μάσκας μισού ή ολοκλήρου προσώπου , μιας κουκούλας ή ενός ειδικού κράνους. Κύριες πηγές κινδύνου για το αναπνευστικό μας είναι η ανεπαρκής συγκέντρωση οξυγόνου, οι ακραιές θερμοκρασίες και η ύπαρξη επικύνδινων ουσιών στο περιβάλλον.
- σκόνης: τα λεπτά σωματίδια που παράγονται από τη σύνθλιψη των στερεών υλικών
- σκόνης: σταγονίδια που δημιουργούνται απο διαδικασίες ψεκασμού
- ατμού: πολύ λεπτά στερεά σωματίδια, που σχηματίζονται κατά την τήξη ή την εξάτμιση μετάλλων που κρυώνουν γρήγορα
- αερίου: ουσία σε αεριόμορφη φάση πίεσης και σε θερμοκρασία δωματίου
- σωματίδια ατμών: ουσίες που βρίσκονται σε υγρή ή στερεή κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίου
ΜΕΣΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΣΚΟΝΕΣ (ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ) – ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
Tύπος και κλάση
Ένα σύμβολο δείχνει τον τύπο του μέσου και το επίπεδο προστασίας που αυτό παρέχει. Για παράδειγμα FFP2 : μάσκα σκόνης μισού προσώπου επιπεδου φιλτραρίσματος 2 (όπου 2 σημάινει το επίπεδο προστασίας)
Μέγιστο χρόνος χρήσης
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνο χρήσης. Ο χρόνος χρήσης εξαρτάται άμεσα απο τον τύπο του μέσου, απο το βαθμό τοξικότητας της ατμόσφαιρας, απο τον ογκο και τη συνχότητα της αναπνοής του χρήστη καθώς επίσης και απο τις ώρες χρήσης. Ένας καλός κανόνας για να καταλάβουμε αν μια μάσκα έχει ξεπεράσει το χρόνο χρήση της είναι αν δεν μπορούμε να κάνουμε εισπνοή φορώντας τη ή αν αισθανόμαστε την παραμικρή μυρωδιά να περναέι το φίλτρο της. Πρέπει να σημειωθεί ότι όλες οι μάσκες και τα φίλτρα υποχρεούνται να φέρουν ημερομηνία παραγωγής και λήξης.
TLV (Threshold Limit Value)
The average weighted concentration over time (considering an average working day of 8 hours and an average work week of 40 hours) during which it can be assumed that almost all workers can be continually exposed day after day, without negative effects on health, measured in milligrams per metre squared for dust and parts per million for gas and vapours.
NORM LIST FOR RESPIRATORY TRACT:
UNI EN 132:2000 Respiratory tract protection equipment – Definition of terms and pictograms
UNI EN 134:2000 Respiratory tract protection equipment – Nomenclature of components
UNI EN 136:2000 Respiratory tract protection equipment – Full masks – Requirements, tests, marking
UNI EN 140:2000 Respiratory tract protection equipment – Half and quarter masks – Requirements, tests, marking
UNI EN 14387:2004 Respiratory tract protection equipment – Anti-gas and combined filters – Requirements, tests, marking
UNI EN 143:2002 Respiratory tract protection equipment – Anti-dust filters – Requirements, tests, marking
UNI EN 149:2003 Respiratory tract protection equipment – Filtration semi-masks against particles – Requirements, tests, marking
FILTER MARKINGS
Anti-dust filters (ideal for protection from dust and fibres, smoke and steam)
European norms UNI EN149:2003 (for anti-dust facial filtrations) and UNI EN 143:2002 (for anti-dust filters of rubber masks) define three different protection classes, with total increase filtration efficiency:
1 Type P1 filters: for protection from non-toxic (dust) aerosol in concentrations up to 4 times the TLV (Threshold Limit Value)
2 Type P2 filters: for protection from low/medium toxic aerosol (particle) in concentrations up to 10 times the TLV (16 x TLV if mounted on the full face piece).
3 Type P3 filters: for protection from low/medium/high toxic aerosol and radioactive aerosol (particles) in concentrations of up to 30 times the TLV (200 x TLV if mounted on the full face piece).
Anti-gas filters (ideal for protection from gas and vapours)
European norm UNI EN 14387:2004 defines various types of filters::
Type A: brown colour filter, for protection from organic vapours with a boiling point of over 65°C.
Type B: grey colour filter, for protection against inorganic gas and vapours (example: chlorine, hydrocyanic acid, hydrogen sulphide).
Type E: yellow colour filter, for protection from acid gases (example: sulphur dioxide, hydrogen chloride).
Tipo K: green colour filter, for protection against ammonia.
Three types of protection classes exist for each type of anti-gas filter. These are differentiated by their capacity, meaning the quantity of contaminant that the filter is able to absorb and therefore the duration (and not efficiency, which is 100%).
Class 1: filter with low capacity and a limit of use equal to 1000 ppm.
Class 2: filter with medium capacity and a limit of use equal to 5000 ppm.
Class 3: filter with high capacity and a limit of use equal to 10000 ppm.
(ppm= parts per million, or rather parts of the contaminant per millions of air parts)[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]